İsmim Nilşen.
Serkan’ın eşiyim.
Ece’nin ve Lal’in annesiyim.
İngilizce öğretmeniyim, 14 ay kadar süren evhanımlığı dönemim sona erdi. Bu durumdan dolayı çok ama çok mutluyum; üzgün, uykusuz değilim, yorgun hiç değilim; evhanımlığı günlerimi hiç ama hiç özlemiyorum. Gerçekten!
Başkalarının sözlerini bitirmelerine fırsat vermeyecek kadar konuşkan, kafa şişirecek kadar gürültülü bir insanım. Evet, bunların farkındayım.
Mesleğimi icra edemediğim, daha doğrusu bağıra bağıra konuşamadığım günlerde, sağlıklı bir iletişim yöntemi olarak bu bloga yazmaya karar verdim. Artık mesleğimi icra edebildiğim bu günlerde de çalışan, iki çocuklu bir anne olmanın muhteşemliğini(!) paylaşmak için uygun bir platform olduğunu düşünüyorum.
Bu blogun asıl amacı, kızlarıma büyüdüklerinde okuyacakları bir ‘anne günlüğü’ oluşturmak.
O nedenle, eğer kızlarımdan biri ya da kocam değilseniz, lütfen blogumu terk ediniz…
Anne Mekik
Anne Mekik
Anne Nilşen'in Günlüğü
Anne Mekik 